Info

NL
Om de grenzen te verleggen van wat wel en wat niet kan binnen de kunstwereld, moest ik een nieuwe realiteit creëren binnen mijn werk. Een waarin alles mogelijk is, en waarin al mijn onderwerpen zonder verklaring naast elkaar kunnen bestaan. Met banaliteit en humor tart ik de bestaande conventies.

Mijn werk bestaat uit tekeningen, schilderijen en objecten. Vaak gepresenteerd als een installatie, waarbij de gehele ruimte een dialoog aangaat met het werk. Mijn manier van werken is impulsief en associatief. Er vormt zich als het ware een collage in mijn hoofd, die ik vervolgens uitwerk op het doek, papier of in de ruimte. Het is een ongenuanceerde reflectie van de wereld waar ik in leef. Het alledaagse, een perceptie van mijn realiteit.

Met het onlogische en chaotische in mijn werk ga ik in tegen de traditionele esthetiek. Op energieke, speelse en humorvolle wijze zet ik de ruimte naar mijn hand. Zo kan een schilderij door zijn positie in de ruimte opeens een ruimtelijk werk worden en een object eruitzien alsof deze uit een schilderij komt. Schilderkunst is een rekbaar begrip dat vaak stijf behandeld wordt. Met deze directe benadering probeer ik het formele karakter van de museale witte muur om zeep te helpen en de kijker uit zijn tent te lokken.

Ik combineer diverse stijlen en technieken, variërend van heel realistisch geschilderd tot bijna stripachtig met verf getekend. Met name lieflijke dieren als honden, poezen, hazen en hertjes worden geportretteerd, vaak in het bezit van menselijke trekjes. In eerste instantie oogt het werk mierzoet, met veel vrolijke kleuren zoals roze en lichtblauw, maar achter deze eerste indruk schuilt een obscure wereld.

Iemand omschreef mijn werk eens als de verknipte versie van de slaapkamer van een 10-jarig meisje. De paardenposters aan de muur, maar dan wel op een ondergrond van roze fallussen en met geamputeerde benen. In mijn werk zoek ik heel bewust die grens tussen kunst en kitsch op. De dieren spelen daarbij een belangrijke rol, omdat vaak beweerd wordt dat dieren te kitsch zijn om te worden afgebeeld in serieuze kunst. Ik houd ervan om daarmee te spelen, om te kijken hoe ver ik kan gaan.


EN
To transcend the limitations of what can and can’t be done in the artworld, I had to create a new reality within my work. One wherein everything is possible and where all my subjects can exist side by side without explanation. I often dislay animals in my work because they are presumed to be too kitch to be in serious art, I love to play with that, to see how far I can go.

My work has to declare itself, it has to stand on it’s own. I do not want it to acquire it’s value by me talking about it. The world is far too serious and superficial and sometimes just needs to be taken a piss at. Art can do this, that’s what makes it awesome. It also gives me a chance to handle things that matter to me. As a painter, I can do a subject in an exaggerated way, point certain things out.

My subjects are chosen with care, from a large pile of images and pictures that I have collected or made myself over the years. During the process of painting, my subjects change or begin a dialogue with each other, resulting in work that’s always different in composition and subject than foreseen. I work with different techniques in a painting, sometimes I draw on the canvas and other parts are realistic, I like the contrast between those ways of working.

By presenting my paintings as objects and allowing them to extend beyond the boundaries of the canvas, on to the pink wall, I try to break away from the formal museum and traditional aesthetics. By stepping on the viewers’ toes, I want to encourage them to perceive reality in a different way.

CV