Info

NL
Danielle Hoogendoorn wil een nieuwe realiteit creëren binnen haar werk. Een waarin alles mogelijk is, en waarin al haar onderwerpen zonder verklaring naast elkaar kunnen bestaan. Met banaliteit en humor tart zij de bestaande conventies.

Dieren nemen een belangrijke plaats in binnen het werk. Zij zijn een middel om te kijken hoe ver zij kan gaan voor de grens tussen de kunst en het kitsch overschreden wordt. Zij neem ze nu serieuzer dan voorheen en plaatst ze op de troon die ze verdienen.

Mythologische en sprookjesachtige figuren verliezen hun originele verhaal en dienen nu als hoofdrolspelers in haar werk. Omringd door goud, pracht en praal om ze meer dan ooit te vergoddelijken.

Hoogendoorn’s manier van werken is impulsief en associatief en zo ook haar materiaalgebruik. Er vormt zich als het ware een collage in het hoofd, die zij vervolgens uitwerkt in het materiaal dat zij daarvoor nodig acht. Het atelier is een speeltuin en intuïtie is het belangrijkste gereedschap. Het zorgt ervoor dat het werk een ongenuanceerde reflectie wordt van haar
realiteit.

Op energieke, speelse en humorvolle wijze zet Hoogendoorn de ruimte naar haar hand. Zo kan een schilderij door zijn positie in de ruimte opeens een ruimtelijk werk worden, en een object eruitzien alsof deze uit een schilderij komt. Schilderkunst is een rekbaar
begrip dat soms stijf behandeld wordt. Met deze directe benadering probeet Hoogendoorn het formele karakter van de museale witte muur te op de hak te nemen.


EN
To transcend the limitations of what can and can’t be done in the artworld, I had to create a new reality within my work. One wherein everything is possible and where all my subjects can exist side by side without explanation. I often dislay animals in my work because they are presumed to be too kitch to be in serious art, I love to play with that, to see how far I can go.

My work has to declare itself, it has to stand on it’s own. I do not want it to acquire it’s value by me talking about it. The world is far too serious and superficial and sometimes just needs to be taken a piss at. Art can do this, that’s what makes it awesome. It also gives me a chance to handle things that matter to me. As a painter, I can do a subject in an exaggerated way, point certain things out.

My subjects are chosen with care, from a large pile of images and pictures that I have collected or made myself over the years. During the process of painting, my subjects change or begin a dialogue with each other, resulting in work that’s always different in composition and subject than foreseen. I work with different techniques in a painting, sometimes I draw on the canvas and other parts are realistic, I like the contrast between those ways of working.

By presenting my paintings as objects and allowing them to extend beyond the boundaries of the canvas, on to the pink wall, I try to break away from the formal museum and traditional aesthetics. By stepping on the viewers’ toes, I want to encourage them to perceive reality in a different way.

CV